در فرآیند گالوانیزه سرد، لایه روی به صورت الکترولیتی روی سیم بکسل رسوب میکند و ضخامت پوشش معمولاً بین 5 تا 15 میکرون است. این روش برای محیط های کم رطوبت یا شرایط داخلی مناسب است زیرا ضخامت کم پوشش در برابر سایش و ضربه مقاومت محدودی دارد. در مقابل، گالوانیزه گرم با غوطه وری سیم در مذاب روی حدود 450 درجه سانتی گراد انجام میشود و ضخامت پوشش بین 50 تا 120 میکرون است. این ضخامت بالا باعث ایجاد یک لایه پیوسته، چسبنده و مقاوم در برابر سایش و خوردگی در شرایط آب و هوایی سخت میشود. انتخاب نوع فرآیند بسته به شرایط محیطی، بارگذاری مکانیکی و عمر مورد انتظار سیم بکسل انجام میشود.
ساختار لایه در گالوانیزه گرم شامل چند فاز بین فلزی از جمله FeZn است که چسبندگی بالایی ایجاد میکند و در برابر پوسته شدن تحت ارتعاش مقاومت بیشتری دارد. در حالی که گالوانیزه سرد فاقد این فازهای بین فلزی است و لایه روی تنها به صورت چسبندگی سطحی باقی میماند. این تفاوت ساختاری دلیل اصلی اختلاف طول عمر بین دو روش است. در سیم بکسل هایی که در معرض حرکت رفت و برگشتی، تماس با قرقره یا سایش مکانیکی قرار دارند، گالوانیزه گرم معمولاً عملکرد ایمن تر و پایدارتر ارائه میدهد.
گالوانیزه سرد به دلیل ضخامت پایین پوشش، مقاومت محدودی در برابر رطوبت مداوم، بخارهای خورنده و محیط های صنعتی دارد و ممکن است پس از مدتی دچار لکه های سفید و خوردگی سطحی شود. در مقابل، گالوانیزه گرم به دلیل ضخامت بالاتر و تشکیل لایه محافظ پایدار، مقاومت بیشتری در برابر خوردگی حفره ای، جوی و حتی آب دریا دارد. این مزیت باعث میشود عمر مفید سیم بکسل گالوانیزه گرم تا چند برابر بیشتر از نوع گالوانیزه سرد باشد.
در محیط های ساحلی، معادن، سازه های دریایی و پروژه های روباز که رطوبت و کلریدها موجود هستند، استفاده از گالوانیزه گرم ترجیح دارد. گالوانیزه سرد بیشتر برای کاربری های صنعتی داخلی مانند تجهیزات جرثقیل سالن، کنترل بارهای سبک و سیستم های کابلی غیرتجهیزاتی مناسب است. همچنین نگهداری و روانکاری دوره ای در هر دو نوع پوشش اهمیت دارد اما نیاز تعمیر و بازرسی در نوع گالوانیزه سرد بیشتر است.
سیم بکسل استنلس استیل از آلیاژهایی مانند 304 یا 316L ساخته میشود و مقاومت بسیار بالایی در برابر خوردگی ارائه میدهد، اما از نظر اقتصادی گرانتر از سیم بکسل گالوانیزه است. سیم استیل در محیط های کاملاً خورنده یا نیاز به استریل بودن مانند صنایع غذایی و دارویی گزینه مناسبتری است. با این حال، سیم گالوانیزه گرم به دلیل قیمت کمتر و مقاومت قابل قبول در محیط های نیمه خورنده، انتخاب اقتصادی تر در کاربردهای عمومی محسوب میشود.
مقاومت سایشی سیم استیل در مقایسه با سیم گالوانیزه وابسته به نوع عملیات حرارتی و ساختار سطح است. سیم ها و پیچ و مهره گالوانیزه گرم به دلیل لایه ضخیم روی، در برابر ضربه و سایش سطحی از نوع سرد و حتی برخی انواع استیل با سطح صیقلی عملکرد بهتری ارائه می دهند. انتخاب بین این دو بیشتر به نسبت هزینه به دوام و نیازهای محیطی بستگی دارد.
سیم بکسل گالوانیزه سرد معمولاً ظاهری براق و نقره ای روشن دارد زیرا پوشش روی یکنواخت و صاف روی سطح رسوب میکند. در مقابل، سیم بکسل گالوانیزه گرم دارای ظاهری مات تر یا کمی کریستالی است که به دلیل ساختار دانه ای پوشش روی ایجاد میشود. این تفاوت ظاهری یکی از معیارهای ساده برای تشخیص فرآیند آبکاری در هنگام خرید است.
با گذشت زمان، سیم گالوانیزه سرد سریع تر کدر میشود و ممکن است لکه های سفید اکسید روی روی سطح ظاهر شود. در گالوانیزه گرم، تغییر رنگ به کندی انجام میشود و لایه محافظ پایدارتر است. در شرایطی که سیم بکسل در معرض دید قرار دارد و حفظ زیبایی سطح اهمیت دارد، نوع پوشش و کیفیت پرداخت نهایی نیز در انتخاب اهمیت دارد.
